เตียวก๊ก

เตียวก๊ก (จางเจี่ยว 張角 Zhang Jue หรือ Zhang Jiao) เป็นชาวเมืองกิลกกุ๋น (จวี้ลู่จวิ้น) เป็นผู้นำและผู้ก่อตั้งกลุ่มกบฏโจรโพกผ้าเหลือง มีน้องชายสองคนคือเตียวโป้ (จางเป่า) และเตียวเหลียง (จางเหลียง)

เตียวก๊กเคยเข้าสอบชิงตำแหน่งขุนนางแต่สอบไม่ผ่าน ต่อมาวันหนึ่ง เตียวก๊กขึ้นภูเขาไปหายาสมุนไพร ไปพบกับชายชราคนหนึ่งมีผิวหน้าเหมือนทารก ดวงตาสีเขียว มือถือไม้เท้า ชายชราผู้นั้นเรียกเตียวก๊กเข้าไปในถ้ำ แล้วมอบตำราแห่งสันติสุขสามเล่ม หรือ “ไทแผงเยาสุด” (ไท่ผิงเย่าซู่) แล้วบอกให้เตียวก๊กใช้ตำรานี้ในการช่วยเหลือผู้คน แต่หากนำไปใช้ในทางที่ผิดจะมีภัยมาถึงตัว แล้วบอกว่าตนคือเซียนแห่งหนานหัว (สามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) เรียกเป็นเทวดา) พูดจบก็กลายเป็นลมหายไป เมื่อเตียวก๊กได้ตำราทั้งสามเล่มมาก็ตั้งใจศึกษาจนสามารถเรียกลมเรียกฝนได้ จึงตั้งตนเป็นนักพรตเต๋าแห่งสันติสุข (ไท่ผิงเต้าเหริน)

ในปี ค.ศ. 184 เกิดโรคระบาดครั้งใหญ่ เตียวก๊กนำน้ำมนต์แจกจ่ายให้ชาวบ้านเพื่อรักษาโรค ชาวบ้านทั้งหลายจึงนับถือเตียวก๊ก เตียวก๊กมีลูกศิษย์ห้าร้อยกว่าคนเที่ยวออกแจกยันต์ตามที่ต่างๆ นานวันเข้าเตียวก๊กก็มีลูกศิษย์มากขึ้น จึงจัดตั้งเป็นคณะ 36 คณะ คณะใหญ่มีคนประมาณหมื่นกว่าคน คณะเล็กมีคนประมาณหกพันเจ็ดพันคน แต่ละคณะมีนายคุมเรียกเป็นขุนพล เตียวก๊กให้แพร่คำกล่าวขานไปทั่วว่า “ฟ้าครามจะดับสูญ ฟ้าเหลืองจะขึ้นมาแทนที่ ปีชวดแผ่นดินจะเป็นมงคล” แล้วให้เอาปูนขาวเขียนตัวอักษรว่า “ปีชวด” ตามประตูบ้าน ชาวบ้านในแปดแคว้น ได้แก่ เฉงจิ๋ว (ชิงโจว) อิวจิ๋ว (อิวโจว) ชีจิ๋ว (สวีโจว) กิจิ๋ว (จี้โจว) เกงจิ๋ว (จิงโจว) ยังจิ๋ว (หยางโจว) กุนจิ๋ว (เอี่ยนโจว) และอิจิ๋ว (อวี้โจว) ต่างก็นับถือเตียวก๊ก เอาชื่อของเตียวก๊กบูชากันโดยทั่ว

เตียวก๊กเห็นว่าราษฎรทั้งหลายต่างนับถือตนเป็นอย่างมากจึงเริ่มคิดการก่อกบฏจะโค่นล้มราชวงศ์ฮั่น ได้ส่งลูกศิษย์ชื่อม้าอ้วนยี่ (หม่าหยวนอี้) ลอบนำทรัพย์สินเงินทองไปติดสินบนขันทีฮองสี (เฟิงซวี) หนึ่งในสิบขันทีให้เป็นไส้ศึกอยู่ในเมืองหลวง เตียวก๊กตระเตรียมซ่องสุมกำลังพลและอาวุธ เตรียมธงเหลืองเป็นธงประจำทัพ และกำหนดวันเวลาก่อการ แล้วใช้ให้ลูกศิษย์ชื่อตองจิ๋ว (ถางโจว) นำหนังสือนัดแนะเตรียมก่อการไปให้ฮองสี แต่ตองจิ๋วกลับทรยศเตียวก๊กนำหนังสือนั้นมอบให้ราชสำนัก พระเจ้าเลนเต้ (หลิงตี้) ทราบความจึงให้แม่ทัพโฮจิ๋น (เหอจิ้น) นำกำลังไปจับตัวม้าอ้วนยี่มาสังหารและจับตัวฮองสีไปขังคุก เตียวก๊กเมื่อรู้ว่าแผนการถูกเปิดเผยจึงรีบเริ่มก่อการแข็งข้อต่อราชวงศ์ฮั่นในทันที ตั้งตนเป็นเจ้าพระยาสวรรค์หรือเทียนก๋งจงกุ๋น (เทียนกงเจียงจวิน) ตั้งเตียวโป้น้องชายคนรองเป็นเจ้าพระยาแผ่นดินหรือแตก๋งจงกุ๋น (ตี้กงเจียงจวิน) ตั้งเตียวเหลียงน้องชายคนสุดท้องเป็นเจ้าพระยามนุษย์หรือยินก๋งจงกุ๋น (เหรินกงเจียงจวิน) แล้วเตียวก๊กก็ประกาศปลุกระดมราษฎรว่า “ราชวงศ์ฮั่นจะสูญสิ้นแล้ว ผู้มีบุญมาเกิดใหม่ จงทำตามบัญชาสวรรค์เถิด แผ่นดินจึงจะมีสันติสุข” ราษฎรทั้งหลายเข้าด้วยกับเตียวก๊กต่างโพกศีรษะด้วยผ้าโพกสีเหลือง กำลังคนรวมห้าสิบหมื่นคน ทหารหลวงไม่อาจต้านทานได้ ราชสำนักจึงส่งแม่ทัพสามคนคือโลติด (หลูจื๋อ) ฮองฮูสง (หวงฝู่ซง) และจูฮี (จูจวิ้น) ยกทหารเป็นสามทางเข้าปราบกบฏโจรโพกผ้าเหลือง และมีราชโองการให้หัวเมืองต่างๆ ระดมผู้มีฝีมือมาช่วยปราบกบฏ  

เตียวก๊กมีกำลังพลสิบห้าหมื่นนายรบกับกองทัพหลวงกำลังพลห้าหมื่นนายที่นำมาโดยโลติดที่เมืองกงจ๋ง (กว่างจง) ในตอนแรกโลติดเป็นฝ่ายได้เปรียบ สามารถนำทัพล้อมเตียวก๊กไว้เกือบจะได้ชัย แต่เตียวก๊กใช้อาคมทำให้โลติดไม่สามารถเอาชนะได้ ต่อมาโลติดถูกขันทีจูฮง (จั่วเฟิง) กล่าวโทษว่าไม่ใส่ใจการศึก ราชสำนักจึงตั้งให้ตั๋งโต๊ะ (ต่งจั๋ว) ไปเป็นแม่ทัพแทนโลติด ตั๋งโต๊ะเข้ารบกับเตียวก๊กแต่พ่ายแพ้แตกหนี เตียวก๊กนำทัพไล่ตามตี ฝ่ายเล่าปี่ (หลิวเป้ย) คุมทหารผ่านมาเห็นทัพกบฏไล่ตามตีทัพตั๋งโต๊ะจึงรีบยกไปช่วยตั๋งโต๊ะ ทัพเตียวก๊กถูกตีจนถอยร่นไป

ต่อมาเตียวก๊กไปตั้งอยู่เมืองโฉเหียงหรือโฉหยง (ชวีหยาง) แต่ล้มป่วยจนเสียชีวิตกะทันหัน เตียวเหลียงน้องชายเตียวก๊กขึ้นบัญชาการทัพแทน แต่ทัพกบฏโจรโพกผ้าเหลืองก็ถูกกองทัพหลวงที่นำโดยฮฮงฮูสงตีแตก เตียวเหลียงตายในที่รบโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลือต่างก็พากันยอมจำนนต่อกองทัพหลวงของราชวงศ์ฮั่น ฮองฮูสงให้เปิดโลงศพของเตียวก๊ก ตัดศีรษะเตียวก๊กมาเสียบประจานแล้วส่งเข้าเมืองหลวง

ชื่อในภาษาจีนกลางของเตียวก๊กอ่านได้สองแบบคือ “จางเจวี๋ย” และ “จางเจี่ยว” เนื่องจากตัวอักษร 角 ที่เป็นชื่อตัวของเตียวก๊กอ่านได้ทั้ง “เจวี๋ย” และ “เจี่ยว”

หมายเหตุ:

  1. ชื่อบุคคลและสถานที่อิงตามสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) และมีชื่อสำเนียงจีนกลางระบุในวงเล็บ สำหรับชื่อที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะระบุชื่อตามสำเนียงจีนกลาง
  2. ชื่อบุคคลที่มีเครื่องหมายดอกจัน (*) กำกับเป็นชื่อที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) แต่เป็นชื่อโดยอนุโลม โดยแซ่อิงตามสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ส่วนชื่อตัวเป็นสำเนียงจีนกลาง และมีชื่อ-แซ่สำเนียงจีนกลางระบุในวงเล็บ

ข้อมูลและเนื้อหาโดยเว็บไซต์ไทยสามก๊ก www.thaisamkok.com

ลิขสิทธิ์ภาพจาก เกมการ์ดสามก๊ก โดย ไทยสามก๊ก
ลิขสิทธิ์บทความโดย ทีมข้อมูลไทยสามก๊ก, วณิพกยุคตงฮั่น

แสดงความคิดเห็นผ่าน Facebook

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

Rating*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.