Thaisamkok :: สถานที่ท่องเที่ยว


			กำแพงเมืองจีน ว่านหลี่ฉางเฉิน(กำแพงหมื่นลี้) เปรียบเสมือนมังกรยักษ์ที่ทอดตัวจากทะเลหวงไห่ ลัดเลี้ยวผ่าน 5 มณฑล 2เขตปกครองตนเอง ไปสิ้นสุดที่กลางทะเลทรายโกบีระหว่างทางจะมีการสร้างป้อมขึ้นตาม จุดยุทธศาสตร์สำคัญหลายๆแห่ง กำแพงนี้เริ่มสร้างขึ้นครั้งแรกในศตวรรษที่ 5 ก่อนศริสตกาลแต่ทิศทางการวางตัวของกำแพงทั้งหมดถูกกำหนดขึ้นตั้งแต่เมื่อราว 220 ปีก่อนคริสตกาล ตามความคิดของฉินสือห่วงตี้(จิ๋นซีฮ่องเต้) ทรงมีบัญชาให้สร้างแนวกำแพงใหม่เชื่อมกับของเดิมซึ่งมีอยู่และขยายขึ้นไปทางตอนเหนือ เพื่อป้องกันการโจมตีจากชนเผ่าเร่ร่อน แต่กำแพงขนาดมหึมาที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นของที่สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง จากปักกิ่งมีกำแพงหลายช่วงที่ท่านสามารถจะเดินทางขึ้นมาชมได้ กำแพงช่วงภูเขา ปาต๋าหลิง ถ้าขึ้นไปกำแพงจะแยกออกเป็น2ทาง ท่านควรเดินไปในทางที่ลาดชัน ขึ้นไปบนเขา เพราะเมื่อมองลาดลงไปสู่เขตขุนเขาทางตอนล่าง จะเห็นทิวทัศน์ที่งดงามตระการตา กำแพงช่วง มู่เถียนอวี้ แนวกำแพงช่วงนี้อยู่ถัดจากปักกิ่งขึ้นมา 120 กิโลเมตร เพิ่งผ่านการบูรณะเมื่อไม่นานมานี้ แต่ผู้คนนิยมน้อยกว่า ปาต๋าหลิง ตัวกำแพงบางช่วงยังคงสภาพดั้งเดิมเอาไว้ได้ จึงให้บรรยากาศในบุคโบราณได้ดีกว่า การเดินทางค่อนข้างลำบาก กำแพงช่วง ซือหมี่ไถ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของปักกิ่ง ห่างออกมา 110 กิโลเมตร แต่ไม่เหมาะที่จะเดินขึ้นไปเพราะทางชัน และชำรุดทรุดโทรมมาก ควรขึ้นโดยทางกระเช้าไฟฟ้าขึ้นจากทางตะวันออกของอ่างเก็บน้ำ มุ่งหน้ามาทางตะวันตกจะพบกับ กำแพงช่วง จินซานหลิ่ง ทีเ่พิ่งผ่านการบูรณะมาได้ไม่นาน แต่ทางขึ้นจะไม่ลำบากเท่า ปีนขึ้นมาได้ง่ายกว่าที่ ซือหมี่ไถ มาก กำแพงช่วง หวงฮัวเฉิง อยู่ห่างจากมู่เถียนอวี้มาทางตะวันตก 25 กิโลเมตร เป็นสถานที่เหมาะแก่การมาเดินชมทิวทัศน์ การเดินบนกำแพงเมืองจีนนับว่าเป็นการกินแรงมากที่สุุด แต่ถึงจะเดินอยู่บนกำแพงก็ใช่ว่าจะสบาย ต้องระมัดระวังเป็นอย่างมากเพราะถ้าเดินผิดที่ อาจทำให้หินทลายลงมาได้ แนวป้องกันด้านบนของกำแพงเมืองจีน ได้รับกสรออกแบบให้เป็นทางกว้่าง พอให้ชักม้าเรียงหน้ากระดานได้มากถึง 5-6 ตัว นอกจากนี้ยังป้อมและหอสัญญาณ เอาไว้เป็นแนวตลอด และยังมีค่ายทหารเอาไว้เป็นแนวป้องกันข้าซึกบนกำแพงอีกด้วย

			เขาหัวซาน เป็นหนึ่งใน5เขาศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิเต๋า อยู่ห่างจากซีอานมาทางตะวันออก 120 กิโลเมตร ขึ้นชื่อเรื่องความชันสูง และแนวผาที่ทิ้งตัวดิ่งเป็นเส้นตรง การเดินเขากินแรงมาก และเส้นทางบางช่วง น่าหวาดเสียวเมื่อบันไดบางจุดเปลี่ยนเป็นผาชันที่มีโซ่ให้เกาะยึดเป็นหลักเพียงเส้นเดียว หัวซานมียอดเขาสำคัญอยู่ 4 ยอดคือ เป่ยเฟิง ตงเฟิง ซีเฟิง และหนานเฟิง ในช่วงฤดูใบ้ไม้ผลิ และใบไม้ร่วงจะสวยงามเป็นพิเศษ หมู่บ้านหัวซาน ที่เชิงเขามีโรงแรมเปิดให้บริการอยู่หลายแห่ง แต่ถ้าเป็นบนเขา จะมีที่พักอาศัยแบบพื้นๆ เพื่อให้นักท่องเที่ยวดูพระอาทิตย์ในยามเช้า ในสมัยโบราณ เขาหัวซานเ้ป็นดินแดนของเหล่านักพรตผู้ต้องการแสวงหาความเป็นอมตะ

			กู้กง – เมืองต้องห้าม สุดยอดสถาปัตยกรรมทางอาณาจักรของจีนคือ กู้กง หรือ นครต้องห้ามแห่งเป่ยจิง สร้างขึ้นในยุคราชวงศ์หมิงและชิง เป็นที่ประทับของจักรพรรดิ มเหสี และเหล่าสนมนางใน เป็นศูนย์กลางบริหารราชการแผ่นดินมานานกว่า 500 ปี เดิมเป็นเมืองต้องห้าม ห้ามสามัญชนเข้าไปอย่างเด็ดขาด แต่ปัจจุบันจัดทำเป็นพิพิธภัณฑ์พระราชวังหลวงให้คนเข้าชมได้ แผนผังของวังหลวงแห่งนี้จัดทำเป็นแนวตารางสี่เหลี่ยมตัดกัน อาคารที่สำคัญที่สุดจะตั้งอยู่ตรงกลาง ทอดตัวอยู่ในแนวแกนเหนือใต้ ประตูทางเข้าหันออกทางด้านใต้ ซึ่งถือกันว่าเป็นทิศมงคล ต่างจากทิศเหนือที่เป็นทิศของพวกคนป่า และกระแสลมอันที่หนาวเหน็บ แผนผังตำหนักทั้งหมดดูเรียบง่าย แต่ก็โดดเด่นโดยจะตั้งอยุ่บนรากฐาน ยกพื้นสูงที่ก่อขึ้นจากศิลา แต่ตัวตำหนักเป็นเครื่องไม้ทั้งหมด มีเสาไม้ขนาดใหญ่ พร้อมกับขื่อคาน และจันทันรองรับหลังคาทางด้านบน หลังคานั้นแอ่นโค้งเพราะเชื่อว่าจะทำให้โชคด ตำหนักของฮ่องเต้ จะมีหลังคาที่ลาดลงมา4ด้าน มุงด้วยกระเบื้องเครือบสีเหลือง ซึ่งเป้นสีที่สงวนเอาไว้ สำหรับวังหลวงและวัดหลวงเท่านั้น สีเหลืองไม่เพียงเตือนให้นึกถึงแม่น้ำหวงเหอ(แม่น้ำเหลือง) อันเป็นบ่อเกิดแห่งอารยธรรมจีน แต่ยังเป็นสัญลักษณ์แทนธาตุดิืนซึ่งสถิตอยู่ในใจกลางของจักรวาลอีกด้วย มังกรห้าเล็บเป็นสัญลักษณ์แห่งฮ่องเต้ ผู้ประทับอยู่เหนือบัลลังก์มังกร และฉลองพระองค์ชุดมังกร อีกทั้งยังมีความเชื่อเรื่องเทพผู้พิทักษ์วังหลวง ซึ่งก็คือสัตว์ในเทพนิยายบนหลังคาพระตำหนักไท่เหอเตี้ยน มีหน้าที่ปกป้องพระตำหนักให้พ้นจากฟ้าผ่าและอัคคีภัย

			ประตูเทียนอันเหมิน และประตูเฉียนเหมิน ประตูเทียนอันเหมิน เดิมสร้างจากไม้หอม สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 15 ประตูที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน เป็นของใหม่ ที่สร้างขึ้นแทนของเก่าเมื่อปี 1651 ในสมัยโบราณ เมื่อฮ่องเต้เสด็จออกจากวังหลวง ไปประกอบพิธีบวงสรวงที่วิหารเทียนถานนั้น จะทรงแวะมาทำการเซ่นไหว้ฟ้าดินที่ประตูแห่งนี้ก่อน ประตุเทียนอันเหมินเป็นสัญลักษณ์ของนครปักกิ่งมาตั้งแต่ปี 1949 เป็นต้นมา ประตูเฉียนเหมิน ตั้งอยู่ติดกับลานจตุรัสด้านทิศใต้ เดิมเป็นประตูทางเข้าสู่ตัวเมืองชั้นในด้านทิศใต้ สร้างขึ้นเมื่อปี 1421 ในรัชสมัยของจักรพรรดิ์หย่งเล่อ ประตูแห่งนี้ประกอบด้วยสิ่งปลูกสร้าง 2หลัง ที่แยกออกจากกันอย่าเป็นเอกเทศ หนึ่งคือหอธนู(เจี้ยนโหลว) ที่พังทลายลงเพราะอัคคีภัยในปี1900 แต่ก็สร้างหลังใหม่ขึ้นแทนในปี 1903 อีกหนึ่งคือบานประตูใหญ่ ที่สร้างด้วยไม้ มีชื่อประตูว่า จงหยางเหมิน อยู่ถัดขึ้นมาทางตอนบนและเชื่อมต่อเข้ากับกำแพงเมือง ถ้าดูจากความกว้างของประตูแห่งนี้ คิดว่าในอดีตกำแพงเมืองแห่งนี้คงแน่นหนาเป็นอันมาก

			ตำหนักฉีเหนียนเตี้ยนในเขตเทียนถาน ในอดีต ฮ่องเต้จะเสด็จออกจากวังหลวงปีละ2ครั้ง พร้อมด้วยเหล่าขุนนาง เพื่อตรงไปยังเทียนถาน ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของพระราชวัง ห่างออกไป 3 กิโลเมตร เพื่อรักษาศีลที่ ตำหนักไจกง เป็นเวลาหนึ่งราตรี ก่อนจะเข้าทำพิธีบวงสรวงฟ้าดิน ในวันรุ่งขึ้น เทียนถานเป็นสถาปัตยกรรมในยุคราชวงศ์หมิง เคยถูกทำลายเสียหายหลายครั้ง แต่ก็มีการสร้างขึ้นใหม่ทุกครั้ง ครั้งล่าสุดสร้างในปี 1890 และเปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชมได้ในปี 1949 เป็นต้นมา อุทยานแห่งนี้มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัส แต่ขอบด้านทิศเหนือจะโค้งเป็นวง เป็นสัญลักษณ์บ่งบอกว่า ฮ่องเต้จะทรงละจากพื้นพิภพไปยังขอบโค้งของสรวงสวรรค์ พระตำหนัก ฉีเหนียนเตี้ยน เป็นอาคารเครื่องไม้แบบจีน โครงสร้างเป็นรูปทรงกระบอก สูง40เมตร สร้างซ้อนขึ้นไป3ชั้น หลังคามุงด้วยกระเบื้องสีน้ำเงิน เสากลางสี่ต้นมีขนาดใหญ่ที่สุด เป็นสัญลักษณ์ของฤดูกาลทั้ง4 ส่วนอีก12ต้น ที่ชั้นนอกก็แทนเดือนทั้ง12 เวลา12ชั่วยามในหนึ่งวัน(1ชั่วยามคือ2ชั่วโมง)