เตียวเหยียง

เตียวเหยียง (จางร่าง 張讓 Zhang Rang) เป็นชาวเมืองเองฉวน (อิ่งชวน) เป็นขันทีผู้เป็นหนึ่งในสิบขันที กลุ่มขันทีที่มีอิทธิพลในราชสำนักในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (หลิงตี้) ในขันทีสิบคนนี้ พระเจ้าเลนเต้เคารพและเชื่อถือเตียวเหยียงมากที่สุดถึงกับเรียกเป็นบิดาบุญธรรม เตียวเหยียงจึงเป็นขันทีที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในราชสำนักฮั่น

หลังจากเกิดเหตุโจรโพกผ้าเหลืองก่อการเป็นจลาจลขึ้นแล้วทัพหลวงของราชสำนักฮั่นได้ยกไปปราบปรามราบคาบแล้ว เตียวเหยียงและขันทีเตียวต๋ง (เจ้าจง) จึงเรียกรับเอาสินบนจากผู้มีความชอบในการปราบโจรโพกผ้าเหลือง ผู้ใดไม่ยอมให้ขันทีทั้งสองก็จะทูลยุยงให้ปลดผู้นั้นออกจากการเป็นขุนนาง ซึ่งรวมไปถึงฮองฮูสง (หวงฝู่ซง) และจูฮี (จูจวิ้น) สองแม่ทัพผู้มีความชอบมากที่สุดในการปราบโจรโพกผ้าเหลือง ก็ถูกปลดจากตำแหน่งจากการไม่ยอมให้สินบนแก่ขันทีทั้งสอง

ในปี ค.ศ. 189 พระเจ้าเลนเต้ประชวรหนัก พระเจ้าเลนเต้มีพระประสงค์จะให้หองจูเหียบ (หวงจื่อเสีย) พระราชโอรสองค์รองขึ้นสืบราชสมบัติ ขันทีคนหนึ่งในกลุ่มสิบขันทีชื่อเกนหวน (เจี่ยนซั่ว) จึงทูลเสนอว่าหากต้องการตั้งหองจูเหียบขึ้นครองราชย์ ควรกำจัดโฮจิ๋น (เหอจิ้น) ซึ่งเป็นพี่ชายของนางโฮเฮา (เหอโฮ่ว) พระมเหสีและเป็นลุงของหองจูเปียน (หวงจื่อเปี้ยน) พระราชโอรสองค์โตเสียก่อน แต่แผนการกำจัดโฮจิ๋นของขันทีเกนหวนรั่วไหลรู้ไปถึงโฮจิ๋น เมื่อพระเจ้าเลนเต้สวรรคต โฮจิ๋นจึงชิงตั้งหองจูเปียนผู้หลานของตนขึ้นเสวยราชย์ แล้วให้อ้วนเสี้ยว (หยวนเซ่า) นำกำลังไปจัดการกับสิบขันที ฝ่ายเตียวเหยียงพร้อมกลุ่มสิบขันทีจึงรีบเข้าเฝ้านางโฮเฮาและทูลว่าผู้วางแผนกำจัดโฮจิ๋นคือเกนหวนแต่เพียงผู้เดียว พวกตนที่เหลือไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง แล้ววิงวอนขอให้นางโฮเฮาช่วย นางโฮเฮาเมตตาเตียวเหยียงและเหล่าขันทีจึงไปช่วยพูดกับโฮจิ๋นไม่ให้ทำร้ายพวกขันทีที่เหลือนอกจากเกนหวนซึ่งก็ถูกกุยเสง (กัวเซิ่ง) ขันทีด้วยกันสังหารทิ้งแล้ว โฮจิ๋นยอมทำตามคำของนางโฮเฮาโดยดี

ฝ่ายนางตังไทฮอ (ต่งไท่โฮ่ว) พระราชมารดาของพระเจ้าเลนเต้ไม่พอพระทัยนางโฮเฮาที่มียิ่งมีอำนาจมากขึ้นจากการที่หองจูเปียนโอรสของนางโฮเฮาขึ้นครองราชย์ นางตังไทฮอจึงเรียกเตียวเหยียงและกลุ่มสิบขันทีมาปรึกษา เตียวเหยียงจึงแนะนำให้นางตังไทฮอทำการคานอำนาจกับนางโฮเฮาโดยการสถาปนาหองจูเหียบผู้หลานขึ้นเป็นตันลิวอ๋อง (เฉินหลิวหวาง) ให้นางตังไทฮอว่าราชการหลังม่าน แล้วตั้งให้ตังต๋ง (ต่งฉง) น้องชายของตังไทฮอว่าราชการทหาร รวมถึงตั้งให้พวกตนสิบขันทีเป็นขุนนางผู้ใหญ่ นางตังไทฮอเห็นชอบด้วยจึงปฏิบัติตามคำแนะนำของเตียวเหยียง นางโฮเฮาไม่พอพระทัยการกระทำของนางตังไทฮอจึงเชิญนางตังไทฮอมากินโต๊ะแล้วแล้วเกิดการโต้เถียงกันวุ่นวาย เตียวเหยียงและกลุ่มสิบขันทีจึงมาห้ามปรามไว้แล้วเชิญทั้งสองพระองค์กลับวัง

ไม่นานหลังจากนั้น โฮจิ๋นแกล้งให้นางตังไทฮอถูกปลดจากฐานันดรศักดิ์แล้วกลับไปอยู่บ้านเกิด เตียวเหยียงกับขันทีต๋วนกุย (ต้วนกุย) เห็นว่าพวกตนขาดที่พึ่งอย่างนางตังไทฮอแล้ว จึงรีบเอาทรัพย์สินเงินทองไปมอบให้โฮเบี้ยว (เหอเหมียว) น้องชายของโฮจิ๋น และนางบูยงกุ๋น (อู่หยางจวิน) มารดาของโฮจิ๋นเพื่อขอให้ทั้งสองช่วยว่ากล่าวกับนางโฮเฮา เตียวเหยียงและกลุ่มสิบขันทีจึงยังได้ทำราชการเป็นปกติในพระราชวังต่อไป

ต่อมาโฮจิ๋นได้ส่งคนไปสังหารนางตังไทฮอด้วยยาพิษ อ้วนเสี้ยวเข้าพบโฮจิ๋นแจ้งว่าเตียวเหยียงและต๋วนกุยแพร่ข่าวไปภายนอกว่าโฮจิ๋นเป็นผู้ส่งคนไปลอบสังหารนางตังไทฮอ แล้วเสนอว่าควรฉวยโอกาสนี้รีบกำจัดสิบขันทีเสีย มีคนรับใช้ของโฮจิ๋นคนหนึ่งนำเนื้อความที่อ้วนเสี้ยวพูดกับโฮจิ๋นนี้ไปบอกกับเตียวเหยียง เตียวเหยียงจึงรีบนำทรัพย์สินเงินทองไปมอบให้โฮเบี้ยวขอให้ช่วยทูลกับนางโฮเฮาว่ามีคนยุยงให้โฮจิ๋นคิดสังหารพวกตนสิบขันที เมื่อโฮจิ๋นเข้าเฝ้านางโฮเฮาและกราบทูลว่าประสงค์จะกำจัดสิบขันที นางโฮเฮาจึงห้ามไม่ให้โฮจิ๋นพี่ชายกระทำการเช่นนั้น

เมื่อนางโฮเฮาไม่อนุญาตให้โฮจิ๋นกำจัดสิบขันที อ้วนเสี้ยวจึงเสนอให้โฮจิ๋นมีพระราชโองการถึงหัวเมืองต่าง ๆ ให้ยกเข้าเมืองหลวงลกเอี๋ยง (ลั่วหยาง) เพื่อปราบสิบขันที โฮจิ๋นเห็นชอบจึงปฏิบัติตามแผนของอ้วนเสี้ยว ตั๋งโต๊ะ (ต่งจั๋ว) เจ้าเมืองเสเหลียง (ซีเหลียง) ได้รับพระราชโองการจึงยกทัพเข้าประชิดเมืองลกเอี๋ยง  เตียวเหยียงได้ข่าวว่าตั๋งโต๊ะยกทหารมาตั้งอยู่นอกเมืองแล้ว รู้ว่าเป็นแผนการของโฮจิ๋นจึงวางแผนกับกลุ่มสิบขันทีจะชิงกำจัดโฮจิ๋นเสียก่อน จึงเตรียมคนห้าสิบคนถืออาวุธซุ่มอยู่ที่ด้านในประตูเจียเต๋อของพระที่นั่งฉางเล่อ แล้วเตียวเหยียงก็เข้าไปทูลนางโฮเฮาว่าโฮจิ๋นอ้างรับสั่งเรียกให้หัวเมืองยกเข้ามาสังหารพวกตน แล้ววิงวอนขอให้นางโฮเฮาช่วยเหลือโดยให้มีรับสั่งเรียกโฮจิ๋นเข้าวัง แล้วให้นางโฮเฮาช่วยว่ากล่าวขอชีวิตสิบขันทีกับโฮจิ๋น หากโฮจิ๋นไม่ยินยอม พวกตนก็จะขอตายต่อหน้าพระพักตร์ของนางโฮเฮา นางโฮเฮาเมตตาสิบขันทีจึงให้มีรับสั่งเรียกโฮจิ๋นเข้าวัง

โฮจิ๋นพร้อมด้วยอ้วนเสี้ยวและโจโฉ (เฉาเชา) ที่คุมทหารห้าร้อยนายตามมาคุ้มกันโฮจิ๋นเข้าไปถึงหน้าพระที่นั่งฉางเล่อ นายประตูอนุญาตให้โฮจิ๋นเข้าไปภายในวังแต่เพียงผู้เดียว เมื่อโฮจิ๋นเข้าวังไปถึงประตูเจียเต๋อ เตียวเหยียงและต๋วนกุยจึงเดินออกมาขวางหน้า เตียวเหยียงลำเลิกกับโฮจิ๋นว่าเพราะเป็นพวกตนสิบขันทีช่วยทำนุบำรุง โฮจิ๋นจึงได้เป็นใหญ่ในทุกวันนี้ แล้วไฉนจึงไม่คิดถึงบุญคุณซ้ำยังจะคิดทำร้ายพวกตน จากนั้นคนห้าสิบคนที่พวกเตียวเหยียงเตรียมไว้ก็กรูกันออกมารุมสังหารโฮจิ๋นถึงแก่ความตาย

เตียวเหยียงตัดศีรษะของโฮจิ๋นโยนออกไปนอกกำแพงวังแล้วประกาศว่าโฮจิ๋นคิดตั้งตนเป็นกบฏจึงถูกประหาร ส่วนพวกที่เหลือหากยอมแพ้จะได้รับการอภัยโทษ อ้วนเสี้ยวและโจโฉรู้ว่าสิบขันทีฆ่าโฮจิ๋นเสียแล้วจึงนำกำลังบุกเข้าวังเพื่อปราบปรามสิบขันที เตียวเหยียงและต๋วนกุยรีบเข้าคุมตัวหองจูเปียนและหองจูเหียบหนีออกจากวังไปทางทิศเหนือ ออกนอกเมืองเข้าไปในป่าเชิงเขาปักคูสาน (เป่ยหมางซาน) ครั้นเวลาเที่ยงคืน บินของ (หมิ่นก้ง) ผู้บังคับการทหารเมืองโห้หล้ำ (เหอหนาน) ได้นำกำลังตามมาพบตัวเตียวเหยียงซึ่งจนมุมที่ริมแม่น้ำ เตียวเหยียงเห็นจวนตัวจึงทิ้งฮ่องเต้หองจูเปียนและพระอนุชาไว้ ส่วนตนเองกระโดดน้ำตาย

หมายเหตุ:

1.ชื่อบุคคลและสถานที่อิงตามสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) และมีชื่อสำเนียงจีนกลางระบุในวงเล็บ สำหรับชื่อที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะระบุชื่อตามสำเนียงจีนกลาง

2.ชื่อบุคคลที่มีเครื่องหมายดอกจัน (*) กำกับเป็นชื่อที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) แต่เป็นชื่อโดยอนุโลม โดยแซ่อิงตามสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ส่วนชื่อตัวเป็นสำเนียงจีนกลาง และมีชื่อ-แซ่สำเนียงจีนกลางระบุในวงเล็บ


ลิขสิทธิ์ภาพจาก เกมการ์ดสามก๊ก โดย ไทยสามก๊ก
ลิขสิทธิ์บทความโดย ทีมข้อมูลไทยสามก๊ก, วณิพกยุคตงฮั่น

แสดงความคิดเห็นผ่าน Facebook

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

Rating*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.